حسابداری تعهدی

shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape

حسابداری تعهدی

حسابداری تعهدی یک روش حسابداری است که عملکرد و موقعیت یک شرکت را با شناخت وقایع اقتصادی صرف نظر از زمانی که معاملات نقدی رخ می دهد اندازه گیری می کند. ایده کلی این است که رویدادهای اقتصادی با تطبیق درآمد با هزینه (اصل تطبیق) در زمان معامله انجام می شود و نه زمانی که پرداخت (یا دریافت شده) به دست می آید. این روش اجازه می دهد جریان های نقدی در جریان و خروجی فعلی با جریان نقدی / جریان خروجی انتظار می رود که تصویر دقیق تر از وضعیت مالی فعلی شرکت را نشان دهد.

تعریف حسابداری تعهدی

حسابداری تعهدی به عنوان حسابداری استاندارد برای اکثر شرکت ها، به استثنای کسب و کارهای بسیار کوچک، محسوب می شود. این روش یک تصویر دقیق تر از وضعیت فعلی شرکت را فراهم می کند، اما پیچیدگی نسبی آن باعث می شود که آن را گران تر اجرا کنید.

نیاز به این روش ناشی از افزایش پیچیدگی معاملات تجاری و میل به اطلاعات مالی دقیق تر است. فروش، در اعتبار پروژه هایی که جریان های درآمد را برای مدت زمان طولانی فراهم می کنند و بر وضعیت مالی شرکت در نقطه معامله تاثیر می گذارد. بنابراین منطقی است که چنین رویدادهایی نیز باید در گزارش های مالی در طی یک دوره ی مشابه که این معاملات رخ می دهد، منعکس شود.این دارای معانی خاصی در حسابداری است که می تواند به حساب های موجود در ترازنامه اشاره کند که نشان دهنده بدهی و دارایی های غیر نقدی است که در حسابداری تعهدی استفاده می شود. این نوع حساب ها عبارتند از، حساب های قابل پرداخت، حساب های دریافتنی، حسن نیت، بدهی مالیاتی معوق و هزینه های مربوط به آینده است.

حسابداری تعهدی مخالف حسابداری نقدی است، معاملات را تنها زمانی که در مبادله پول نقد وجود دارد، به رسمیت می شناسد. برای مثال، یک شرکت مشاوره ای را که در ۳۰ اکتبر یک سرویس ۵۰۰۰ دلاری به یک مشتری ارائه می دهد، در نظر بگیرید. مشتری این لایحه را برای خدمات ارائه می دهد و پرداخت پول نقد خود را در ۲۵ نوامبر انجام می دهد. ورودی این معامله به روش های نقدی و تعهدی متفاوت است. درآمد حاصل از خدمات مشاوره، تنها زمانی که پول توسط شرکت دریافت و تحت روش نقدی شناخته می شود. شرکتی که از روش حسابداری نقدی استفاده می کند، درآمد ۵۰۰۰ دلار در ۲۵ نوامبر را ثبت می کند.

هنگامی که خدماتی برای مشتری ارائه می شود، روش تعهدی به دست می آید؛ حتی زمانی که پول هنوز در بانک نیست، روش تعهدی را به رسمیت می شناسد. فروش به یک حساب کاربری شناخته شده به عنوان حساب های دریافتنی، موجود در بخش دارایی های فعلی موجود در ترازنامه ثبت شده است.

طبق روش حسابداری تعهدی، شرکت دریافت کالا یا خدمات در اعتبار باید مسئولیتی را بعد از تاریخ دریافت آنها گزارش کند. هزینه های جمع آوری شده به عنوان حساب های قابل پرداخت تحت بخش بدهی های فعلی تسهیلات، و همچنین به عنوان هزینه ای در صورت حساب درآمد ثبت می شود. در سرفصل کلی، زمانی که این لایحه پرداخت می شود، حساب قابل پرداخت به حساب می آید و حساب نقدی جبران می شود.

در حسابداری تعهدی، شرکت ها دارای بازخورد فوری از جریان نقدی و جریان خروجی مورد انتظار خود هستند، که باعث می شود تا کسب و کار برای مدیریت بهتر منابع فعلی خود و برنامه ریزی مناسب برای آینده آسان تر شود.

آیا باید از روش نقدی یا تعهدی در کسب و کار خود استفاده کنید؟ اگر درآمد سالانه شما از ۵ میلیون دلار تجاوز کند و سرمایه گذاری شما به عنوان شرکت ایجاد شود، روش تعهدی لازم است. علاوه بر این، کسب و کارهایی با موجودی نیز باید از روش تعهدی استفاده کنند.

هزینه جبران شده

هزینه جبران شده مسئولیتی است که زمان و یا مقدار آن ناشی از این واقعیت است که فاکتور هنوز دریافت نشده است. عدم اطمینان از هزینه های جمع آوری شده به اندازه کافی قابل توجه نیست که بتوان آن را به عنوان یک پیش فرض تعریف کرد. یک نمونه از هزینه اضافه شده، یک وظیفه در حال انتظار برای پرداخت هزینه کالاها یا خدمات دریافت شده از همکاران است، در حالیکه پول نقد در یک دوره حسابرسی، بعد زمانی که مقداری از هزینه های جمع آوری شده کسر می شود، پرداخت می شود.

به عنوان مثال، یک شرکت یک محصول را به یک مشتری ارائه می دهد که ۳۰ روز پس از آن در سال مالی بعدی، که یک هفته پس از تحویل آغاز می شود، پرداخت می شود. این شرکت درآمد را به عنوان درآمد در حساب درآمد فعلی خود برای سال مالی سال تحویل به رسمیت می شناسد، هرچند تا دوره حسابداری بعدی پرداخت نخواهد شد. درآمد نیز درآمد (دارایی) جمع شده در ترازنامه برای سال مالی تحویل، اما نه برای سال مالی بعدی که دریافت پول نقد است.

گزارش گیری مالی تحت استانداردهای بین المللی، این اختلاف در بهترین حالت خلاصه می شود که بیان می کند:

مقررات را می توان از تعهدات دیگر مانند بدهی های تجاری و تعهدات متمایز کرد، زیرا عدم اطمینان در مورد زمان و یا مقدار هزینه های آینده مورد نیاز برای حل و فصل وجود دارد. در مقابل:

(الف) بدهی های تجاری شامل بدهی ها برای پرداخت هزینه برای کالاها یا خدمات دریافت شده یا تامین شده، بابت تأیید صورت حساب شده یا به طور رسمی با تامین کننده توافق شده.

(ب) تعهدات مسئولیت پرداختی به کالاها یا خدمات دریافت شده یا عرضه شده است اما پرداخت نشده، صورتحساب یا به طور رسمی با تامین کننده توافق نشده است، از جمله مبلغی که به موجب کارمندان (به عنوان مثال، مبلغ مربوط به پرداخت تعطیلات جمع شده) پرداخت نشده است. اگر چه گاهی لازم است مقدار یا زمان جاری تعهدات را برآورد کنیم.

برای افزودن به سردرگمی، برخی از سیستم های حسابداری قانونی، دیدگاه ساده ای از درآمد قرض گرفته شده و “هزینه های جمع آوری شده” را تصدیق می کنند و هر کدام به عنوان درآمد یا هزینه ای که به طور رسمی صورتحساب نشده اند، تعریف می شود. این در درجه اول به دلیل ملاحظات مالیاتی است، زیرا در برخی کشورها ، صدور صورتحساب درآمد مشمول مالیات را ایجاد می کند، حتی اگر مشتری در نهایت پرداخت نمی کند و دریافتی مربوطه غیر قابل قبول می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *